ทุกคนเป็นผู้นำได้ ตอนที่ห้า จุดชนะใจที่ดีที่สุดของผู้นำ

อย่างแรก คือ รักลูกน้อง ไม่ใช่รักงานนะครับ หากท่านรักลูกน้อง ดูแล ถามไถ่ เอาใจใส่พวกเขาและครอบครัว นั่นเป็นอาวุธและของขวัญของท่านที่จะทำให้พวกเขาประทับใจ ท่านพร้อมจะรัก ให้โอกาส และส่งเสริมพวกเขาตลอดเวลา ผู้ตามมทุกคนสัมผัสถึงความจริงใจของท่าน ทำไม? เพราะท่านรักคน คนจะไปทำงานของท่านให้สำเร็จ แต่หากท่านรักงาน ไม่สนใจคนลูกน้องของท่าน เจ็ ป่วย เงินขาด ไม่พอกิน ปัญหา รกรุงรัง เขาก็จะทำงานให้ท่านอย่างด้อยประสิทธิภาพ ดังนั้น คนต้องมาก่อน

อย่างที่สอง โอกาส ไม่มีลูกน้องคนไหน ไม่หวังที่จะมีโอกาส ก้าวไต่ไปสูงกว่าเดิม และฝันว่าหัวหน้างาน จะต้องส่งเสริมเขา แต่ปรากฎว่าสมัยนี้หลายแห่งยังคงมองข้ามจุดนี้ คือ ให้ทีมทำงานไปโดยไม่เคยให้ความหวังในการจะให้ความก้าวหน้า และมักพูดเปรียบเทียบกับคนอื่นนอกบริษัท และสุดท้ายก็จ้าง นำเขาเข้ามาทำในตำแหน่งที่ทีมงานบางคนฝึกขึ้นมาทำก็ได้ แต่ท่านกลับไม่ทำ จึงทำให้กำลังใจของทีมงานเริ่มหมด ไฟเริ่มหาย ตอนนี้เอง ท่านจะเห็นปรากฎการต่อต้าน ดื้อเงียบ ขมขื่น และการโยกย้ายงานเกินขึ้น เพราะท่านขาดการให้ความหวังแก่ทีมงาน

อย่างที่สาม สนับสนุนทีมงานแต่ละคน ซึ่งมีความสามารถแตกต่างกัน หากท่านคอยสนับสนุนเขา ก็เท่ากับท่านสนับสนุนตัวเองขึ้นมา คนเราจะดูคนดูง่ายครับ เราจะดูว่าทีมงานของคนนั้นเก่งแค่ไหน ให้ดูศักกยภาพผู้นำของเขา และจะดูว่าผู้นำคนนั้นฉลาดแค่ไหน ก็ดูการเลือกทีมงานของเขาที่อยู่รอบข้างเขา ดังนั้นผู้ตามต้องเรียนรู้ที่ใฝ่หาความรู้ และผู้นำก็ส่งเสริมผู้ตาม แล้วทีมงานของท่านจะสร้างประโยชน์มหาศาลให้แก่องค์กรครับ

อย่าดูถูกตัวเองนะครับ ว่าท่านไม่ใช่ผู้นำ เพราะในความหมายของผม ผมคิดว่า ทุกคนเป็นผู้นำได้ เพียงแต่ว่า ท่านจะมีศักยภาพในการนำระดับไหน และจำนวนแค่ไหน

แต่หากท่านนำ สอน ชี้แนะ สักหนึ่งคนขึ้นไป ท่านก็เป็นผู้นำแล้ว ดังนั้น ในบทความของผม อยากจะหนุนใจ ผู้นำทุกระดับ เพราะคนหนึ่งคนที่ติดตามท่านนั้นมีค่ามาก มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่เป็นเรื่องของคนสองคน ที่ผู้ตามยินดีตามท่าน และท่านเองยินดีที่จะนำเขา

ดังนั้น ขบวนการนำจึงเริ่มเกิดขึ้นเมื่อมีผู้นำและผู้ตาม ในที่นี้ยังรวมไปถึงช่วงระยะเวลาในการนำ เพราะในการนำนั้น ผู้นำมีหลายแบบครับ เช่น เป็นผู้ชี้นำ ฝ่ายจิตใจ กำลังใจ หรือจิตวิญญาณ หรือนำในรูปแบบเป็นโค้ช หรือผู้ให้คำปรึกษา หรือรูปแบบเป็นแม่แบบ หรือในรูปแบบพี่เลี้ยงที่อยู่เคียงข้าง หรือรูปแบบของครูในชั้น หรือแบบพ่อแม่ฝ่ายวิญญาณ (สำหรับกลุ่มที่เชื่อในศาสนา) หรือในรูปแบบผู้สนับสนุน

แต่ละบทบาทก็ทำหน้าที่ต่างกัน และมีวาระเวลาต่างกัน บางคนอาจอยู่ช่วงสั้น หรือยาว บางคนอาจทำได้ทั้งสอง หรือสามแบบ บางคนอาจทำได้แบบเดียว บางคนอาจอยู่กับเรานานมาก บางคนเหมือนลิขิตจากสวรรค์ (พระเจ้า)ส่งมาให้ภายในเวลาช่วงสั้น ๆ แต่ทั้งหมด ล้วนมีผลดีต่อชีวิตของเราทั้งสิ้น ครับ เพราะไม่มีเรื่องบังเอิญ ในชีวิต คริสเตียน

ในส่วนของท่าน มีคนรอบข้าง การนำแต่ะคนก็จะต่างกันไป พวกเขาไม่ใช่หุ่นยนต์ หรือตุ๊กตา ที่เราจะจับพวกเขาให้เหมือนกันหมด เท่ากันหมดในศักยภาพหรือความเข้าใจ ดังนั้นในการนำย่อมมีวิธีการ ศิลปะ ที่จะนำคนหลากหลาย และหลากความสามารถเหล่านี้ให้เติบโต ได้อย่างสมดุลย์ครับ